De molen van Merselo is in 1867 gebouwd door Simon Lambertus van den Brekel, molenaar op de door zijn vader gebouwde molen in Haren bij Oisterwijk. Het metselwerk van de molen werd uitgevoerd door metselaars die vuurtorens bouwden in zee. Daardoor kreeg het metselwerk bijzondere aandacht en werden de muren nagenoeg waterdicht. In 1881 verkocht Simon v.d. Brekel de molen aan Mathijs Michels. Deze had een zoon Frans die al enkele jaren knecht was geweest bij Simon en zodoende de molen en het molenaarsvak kende. In 1897 werd Frans Michels ook de eigenaar. De molen die twee koppels stenen had, stond goed in het gemaal en had veel klandizie uit de omliggende gehuchten. In 1899 legde hij er een derde koppel blauwe stenen bij voor het malen van tarwe en boekweit. Frans Michels had twee zonen, Wim en Lambert. In 1921 kocht Wim een molen in Oirlo en nam Lambert de molen over van zijn vader Frans. In 1927 werd aan de voorzijde van de molen een pakhuis gebouwd met een Thomassen - dieselmotor van 20 pk.

De oorlogsjaren
De jaren 1940-1945 waren heel moeilijk. Er werd vooral veel clandistien gemalen voor de onderduikers en anderen die niet met distributiebonnen uitkwamen. Om veiligheidsredenen deed Frans, de oudste molenaarszoon, dit 's nachts. Hij deed echter meer dan clandestien malen, hij had de zorg voor zo'n 80 onderduikers en waarschuwde voor een ophanden razzia door de molenwieken in de stand 'onveilig' te plaatsen.

Op 16 oktober 1944 werd Merselo bevrijd. Helaas heeft Frans niet lang van de vrijheid mogen genieten. Bij een verkenningstocht werd hij door vijandelijk vuur getroffen. Albert, een broer van Frans, kwam toen voor de taak te staan om onder leiding van zijn vader het bedrijf voort te zetten.

Nieuwe tijden
De molen had de oorlog overleefd, al had hij enkele granaattreffers gehad. In de jaren 1947-1948 werd de beschadigde molen geheel hersteld door de Gebr. Beijk uit Afferden. Begin jaren zestig gingen steeds meer bedrijven over op grotere eenheden en men wilde het produkt niet meer in zakken ontvangen. Dit was ten nadele van de kleine molenaar en wilde de molenaar het bedrijf draaiende houden dan moest hij met de tijd meegaan. De molenaar van Nooit Gedachtwilde silo's naast de molen bouwen, maar kreeg daarvoor geen toestemming. Noodgedwongen moest in 1964 het binnenwerk uit de molen verwijderd worden en de vrijgekomen ruimte worden verbouwd tot graansilo. Ze werden opgetrokken van holle bouwsteen en ijzer. Er werd een Alfra snelweger geplaatst en in de kelder een nieuwe 90 pk dieselmotor.

Verval
Tijdens een herfststorm in november 1975 sloeg de molen op hol en werd er veel vernield. De 'vang' van de molen raakte los, waardoor de wieken op drift raakten en de as van de molen in brand vloog. Met veel inzet van de brandweer werd de molen tot stilstand gebracht maar een gedeelte van de 'vang' was verbrand en het hekwerk en de platen waren voor de helft weg. Jarenlang heeft de molen er 'kaal' bij gestaan maar het onvermijdelijke kwam.

Restauratie
Eind zeventiger jaren werden de eerste plannen gesmeed om de molen te redden. Doch daar bleef het bij. Tot Johan Zegers in 1982 een Stichting oprichtte en subsidie aanvroeg voor de gehele restauratie van de molen. In 1987 werd de molen aan de Stichting Nooit Gedacht verkocht voor een symbolisch bedrag. Door de inspanning en volharding van deze Stichting is het gelukt de molen te redden van de ondergang.

Stichting Nooit Gedacht maakt herstart
In 2009 is er groot (schilder-)onderhoud uitgevoerd aan de molen. De molen staat er weer florisant bij. De werkgroep activiteiten houdt zich bezig met het organiseren van allerlei activiteiten in en rond de molen om deze te promoten en bezoekers te trekken. Daardoor moeten gelden gegenereerd gaan worden. Een molen die binnen de gemeenschap draagvlak heeft, hoeft zich geen zorgen te maken dat hij wordt vergeten.

Nooit Gedacht staat dan wel in een uiterste hoek van Merselo, maar heeft nu wederom een centrumfunctie. Wie had dat Ooit Gedacht.

Onze meest recente nieuwsbrief
Lees meer >

Nieuws betreffende de molen
Lees meer>